કાવ્ય : યુદ્ધ વચ્ચે પ્રાર્થના : ઉશનસ્

(શિખરિણી – સોનેટ)

હવે તો યુદ્ધે છે મુજ રથ અને સારથિ તમે;
તમે કો રીતે યે મુજ સહ અને સંમુખ રહી
મને લૈજાજો રે જય સુધી; તમોને મૂકું નહીં-
જયશ્રીથી ઝાઝી તમ નિકટ આ સંગત ગમે;
તમે સંગાથે છો, રથધુરીણ છો એ જ બસ છે
ગમે તેવા જંગે વિજય વ૨વા; શસ્ત્ર ચૂકવી
નમી જૈ શત્રુનાં, ૨થ અગર આખો જ ઝૂકવી;
મને જો કે ઝાઝો તમ નિકટતામાં જ રસ છે,
તમારા સાન્નિધ્યે રણ ઘૂમી રહું સાવ અનામે
તમે પ્રેરો તેવી રીતથી રિપુ સામે સ્થિત થાઉં
હું થાકું તો ખોળે તમ મુખ ઢબૂરી સૂઈ જાઉં;
પ્રહારો વચ્ચે યે વિરમું શિર ઢાળી તમ ખભે.
જયશ્રી પામું કે તરત રથ એ હાંકી મૂકજો
તમારા પોતાના પદ મહીં જ સિદ્ધે; ન ચૂકજો.