કાવ્યકુસુમ : વિવેકાનંદજીના ગુજરાત-પ્રયાસની શતાબ્દીએ : ડૉ. યશવંત ત્રિવેદી

મારું મન થઈ ગયું છે ટ્રેનની બારી સમું-

બારીમાંથી દેખાતા ઉધ્વસ્ત આકાશ સમું

એક ધ્વસ્ત દેશ સમું

તૃષિત તૃણો અને વૃક્ષોની જેમ દોડતું અનસ્ત તૃષામાં

દોડતું મૃગજળોની જેમ વેરાન પથ્થરો અને રણપ્રદેશોમાં

કવચિત્ પસાર થતું મૃત પ્રિયજનો સમાં કપાયેલાં વૃક્ષોવાળાં અરણ્યોમાં-

તમારી સાથે બોલવાની ઇચ્છા થાય છે ધર્મસંવાદોમાં

કદાચ આ જખ્મોને સમજાવી શકાય દૃષ્ટાંતકથાઓથી

કારણ કે પીડા વરસાદની જેમ વરસે છે ટીપેટીપે દેશના આકાશની જેમ-

મને પીડામાં ધીરેધીરે હાથ ફેરવું છું ડિસેમ્બરનાં ઉદાસગુલાબ જેમ

મર્ટલ પુષ્પો જેમ માર્ચમાં સપ્ટેમ્બરના ડેઈઝી જેમ પસાર થતા ઉદાસ માર્ગો ઉપર

ને પ્રતીક્ષા કર્યા કરું છું ક્યારેક ગુજરાતના કોઈક ફલેગસ્ટેશન ઉપર

વિવેકાનંદ જેમ કોઈક મળી જાય સાંજના ઉદાસ અજવાળામાં…