કાવ્યકુસુમ : આજ આનંદ : અખો

આજ આનંદ મારા અંગમાં ઊપજ્યો,

પરિબ્રહ્મની મુંને ભાળ લાંધી;

ગૂંગાની સાનમાં સામો સમજે નહિ,

અદબદ મૂઠડી રહી રે બાંધી.

કોઈ તીરથ અડસઠ કરે, દેવદેરાં ફરે,

ખટ મારગમાં રે જોગ સાધી;

તે રે વહાલો મુજ પાસથી પ્રગટ્યો;

સદ્દગુરુ શબ્દની ચોટ લાગી.

કોઈ કહે જીવ છે, કોઈ કહે શિવ છે.

થાપ ઉથાપમાં કોઈ ન સીધ્યો:

આપ તે આપનો અમીરસ ઘૂંટવા,

શિવે તે જીવનો વેશ લીધો.

હાથથી નાખીને દૂર લેવા ગયો,

જાણે શું વસ્તુ નવ હોય આઘી;

આવી અજ્ઞાનની આડ ઊભો રહ્યો,

તારે માટે તું જોને જાગી.

હું ટળ્યો, તું ઠર્યો કરતાર કરુણા કરી

સુખદુ:ખ વૃક્ષની મૂળી દાઝી,

સુપન સમાઈ ગયું, જયમ હતું ત્યમ થયું,

અખો આ લખી સૂતો સુખની ગાદી