એક વેળા એક માછીમારની સ્ત્રી એક માળીને ઘેર મહેમાન બની. બધી માછલીઓ વેંચી દીધા પછી, પોતાની ખાલી સૂંડલી લઈને એ આવી હતી. ફૂલ હતાં તે ઓરડામાં એને સૂવાનું કહેવામાં આવ્યું. પણ ફૂલોની સુગંધને લઈને એને લાંબા સમય સુધી ઊંઘ ન આવી! એ આમતેમ પડખાં ઘસતી રહી. એની યજમાન સ્ત્રીએ એને પૂછ્યું. ‘કાં તું આમ પડખાં જ ફેરવ્યા કરે છે?’ માછીમાર સ્ત્રી બોલી, ‘અરે બહેન! મને ખબર પડતી નથી. કદાચ આ ફૂલની સુગંધ મારી નિંદરમાં ખલેલ પાડે છે. મારી માછલીની સૂંડલી મને જરા આપીશ?’ કદાચ એથી મને ઊંઘ આવી જાય.’ એ ટોપલી એને અપાઈ. પેલીએ એની ઉપર પાણી છાંટ્યું અને પોતાના નાક પાસે એ ટોપલી રાખી. પછી એ ઘસઘસાટ ઊંઘી ગઈ અને આખી રાત ઘોરતી રહી.
Total Views: 153
Your Content Goes Here
