મારી અનહદ સાથે નેહ!
મુંને મલ્યું ગગનમાં ગેહ.
ખરી પડે તો ફૂલ ન ચૂંટું,
મરી મટે તે મીત;
મનસા મારી સા સુહાગણ
પાતી અમરત પ્રીત :
અનંત જુગમાં નહીં અમારે
એક ઘડીનો વ્રેહ!
મુંને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.
ચારે સીમ પડી’તી સૂની
માથે તીખો તાપ;
મેઘરવા મુંને હરિ મળ્યા ત્યાં
અઢળક આપોઆપ!
મીટયુંમાં વરસ્યો મોતીડે
મધરો મધરો મેહ!
મુંને મલ્યું ગગનમાં ગેહ.
સતનાં મેલી રંગ સોગઠાં
ખેલું નિત ચોપાટ;
જીવણને જીતી લીધા મેં
જનમ જનમને ઘાટ;
ભેદ ન જાણે ભોળી દુનિયા
ખોટી ખડકે ચેહ
મુંને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.
-મકરંદ દવે
One Comment
Leave A Comment
Your Content Goes Here





સાંઇ મકરંદ દવેની આ ગૂઢ અધ્યાત્મસભર રચના છે. ગગનમાં ઘર- ગેહ હોઇ શકે ખરું? આ તો અનંત તત્ત્વ સાથે એકરૂપ થઈ જવાની વાત છે. જે આ કરી શકે એના માટે જીવન એક ખેલ બની રહે છે.. સંતના મેલી રંગ ચોકઠાં ખેલું નીત ચોપાટ..