કાવ્ય : અસ્તિત્વ : શિલ્પીન થાનકી

અડધી-પડધી ધરા મળે છે, અધકચરું આકાશ
વસન્તમાં પણ નજરે ચડતાં પુષ્પવિહીન પલાશ

સૂર્યોદયથી સૂર્યોદયનાં આવર્તન નિસ્તેજ
છતાં આપણી નત આંખોને અજવાળાંની આશ

હાથ-ચરણ વીંઝતાં કેવળ મૃગજળ નામે પ્રાન્ત
તૂટે તો પણ ક્યાંથી તૂટે વણદેખાતા પાશ

આદિકાળથી આજ ઘડી લગ મૂર્તિ નિરમવા કાજ
મથી રહ્યા છે નયન વગરના અણઘડ સંગતરાશ